Appels van goud

Het geluk van vroege godsvrucht

Een woord op zijn tijd, hoe goed is dat! Vaak is het als gouden appelen in zilveren gebeelde schalen. Dikwijls is zo’n woord zoet, dierbaar, aangenaam, verrukkelijk, en heeft het een krachtige werking.

Zo begint de Engelse puriteinse predikant Thomas Brooks dit geschrift, dat hij in de eerste plaats schrijft aan jonge mensen. Vanuit de Schrift geeft hij onderwijs over het geluk en de zegen van het dienen van God op jonge leeftijd. Hoe jonger, hoe beter. Hij geeft jongeren ook praktische raad, over de levensstijl, over het kiezen van contacten en vrienden. Bovenal spoort hij hen aan tot een leven in de vreze des Heeren. Een christen die jong een kind van God geworden is, mag later het voorrecht en de zegen van een ‘oude discipel’ ervaren.
In dit boek laat de auteur zich kennen als een pastor die bewogen is met jonge zielen: ‘Als het eeuwig heil van jullie ziel je lief is, als jullie de hel willen ontgaan en in de hemel komen, als jullie een aandeel in Christus en een pardonbrief in jullie schoot willen hebben, als jullie hier gelukzalig en hierna verheerlijkt willen worden, maak dan tijd vrij om de navolgende verhandeling telkens weer opnieuw te lezen, die geschreven is met het oog op jullie eeuwig welzijn.’

Thomas Brooks (1608-1680) was een puriteins godgeleerde. Als predikant diende hij enkele gemeenten in Londen.